Systemy bukmacherskie

Systemy bukmacherskie (systemy stawkowania) to specjalne sposoby zarządzania stawką i bankrollem podczas obstawiania zakładów. Sprawdź porównanie 13 popularnych systemów. Poznaj ich zasady działania, stopień ryzyka dla bankrollu i najważniejsze cechy.

Systemy bukmacherskie – porównanie popularnych metod stawkowania

* Ryzyko nie oznacza prawdopodobieństwa trafienia zakładu – żaden system nie ma wpływu na skuteczność typowania! Chodzi o ryzyko dla bankrollu wynikające ze sposobu stawkowania. Jeśli jest:

• wysokie / bardzo wysokie – seria chybionych zakładów szybko prowadzi do dużego wzrostu stawek i utraty sporej części bankrollu,
• umiarkowane – wzrost stawek nie jest tak gwałtowny, ale znaczące wahania bankrollu nadal mogą wystąpić,
• niskie – stawki są dość stabilne lub dostosowują się do bankrollu, więc seria porażek ma mniejszy wpływ na kapitał.

Czym są systemy bukmacherskie?

Systemy bukmacherskie to zestawy reguł dotyczących tego, na jakiej zasadzie dobierać stawki poszczególnych zakładów. Niezależnie od okoliczności, każda kolejna stawka zakładu musi wynieść tyle, ile dyktują zasady. Systemy stawkowania nie są natomiast pomocne w wyborze prawidłowych typów, więc nie mają przełożenia na skuteczność gry.

System bukmacherski służy wyłącznie do zarządzania stawkami i bankrollem.

Celem systemu jest takie zarządzanie stawkami, aby skutecznie dążyć do zysku, a jednocześnie kontrolować ryzyko strat. W praktyce bywa z tym różnie, a systemy bukmacherskie mocno różnią się pod względem bezpieczeństwa i zyskowności. Jedne koncentrują się na zysku (np. klasyczna progresja) i są mocno ryzykowne, inne na ograniczeniu ryzyka bankructwa (np. płaska stawka), co zmniejsza szanse na szybki zarobek. Są też rozwiązania pośrednie. Systemy bukmacherskie różnią się też pod innymi względami: ilością potrzebnego kapitału, liczbą poziomów gry, wymaganą wysokością kursów stawianych zakładów itd.

Systemy bukmacherskie – podstawowy podział

Systemy bukmacherskie dzieli się głównie według tego, kiedy i jak zmienia się stawka:

• Progresja malejąca – stawka zwiększana jest po przegranym zakładzie, by odrobić straty. Wadą jest szybki wzrost stawek przy dłuższej serii porażek. Przykłady: Martingale, Fibonacci, d’Alembert, stały profit, Labouchere, Greenwood.
• Progresja rosnąca – stawka zwiększana jest po wygranej. Część lub całość zysku przeznacza się na następny zakład. Przykłady: Paroli, Piętnastka.
• Systemy nieprogresywne – stawka nie zależy od wyników poprzedniego zakładu. Może być to stała wartość nominalna lub procentowa (% bankrollu) lub zależy od oceny szans na wejście danego zakładu. Przykłady: płaska stawka, stawkowanie procentowe, stawkowanie modulowane, Kelly.

Bardziej skomplikowane systemy bukmacherskie progresywne przewidują różnego typu zabezpieczenia (np. system 1-3-2-6). Istnieją też systemy mieszane. Szczegóły przedstawiamy w kolejnych rozdziałach.

Nie istnieje w pełni bezpieczny system bukmacherski! Zwłaszcza progresja wiąże się z dużym ryzykiem straty budżetu przeznaczonego na grę – dlatego nie jest polecana początkującym graczom.

Najbardziej niebezpieczne są systemy bukmacherskie progresji malejącej, gdzie występuje szybki wzrost wysokości stawki w przypadku serii przegranych zakładów. Jednak progresja jest popularna, bo przy pewnej dozie szczęścia szybko można uzyskać wysokie zyski, nawet wychodząc od serii porażek. Dlatego zaczniemy przegląd od różnych rodzajów progresji, a na koniec sprawdzimy systemy nieprogresywne.

1.      System bukmacherski Martingale’a

Główne zasady

System progresji malejącej, inaczej progresja klasyczna ma bardzo proste zasady:

• zakład jest wygrany – kolejny stawiasz za tę samą stawkę,
• zakład jest przegrany – kolejny stawiasz za podwójną stawkę; jeśli znów przegrasz – ponownie podwajasz stawkę, a jeśli wygrasz – wracasz do stawki początkowej.

Kurs obstawianych zakładów powinien wynosić min. 2.00.

Efekty

• 1 wygrana pozwala z zyskiem odrobić ciąg przegranych, o ile kurs wynosi co najmniej 2.00.
• W przypadku serii przegranych stawki rosną w zwrotnym tempie, co szybko może wyczerpać bankroll.

Przykład: Twój bankroll to 1 tys. zł. Jeśli stawka 1. zakładu to 10 zł, to seria porażek pozwoli na obstawienie tylko 6 zakładów. Kolejne stawki: 10, 20, 40, 80, 160, 320 zł. Na 7. zakład o stawce 640 zł zabraknie już środków.

Uwagi

System bukmacherski Martingale’a może się sprawdzić, gdy gracz posiada naprawdę duży bankroll. W naszym przykładzie w przypadku ciągu przegranych stawka 8. zakładu wyniesie 1280 zł, 9. – 2560 zł, a 10. – aż 5120 zł! Ale nawet przy ogromnym bankrollu przeszkodą mogą się okazać limity bukmacherskie. Możliwość zawarcia zakładu może zostać zablokowana z powodu zbyt wysokiej stawki, a w skrajnych przypadkach bukmacher może zupełnie zablokować konto gracza.

Wniosek

System bukmacherski Martingale’a niesie ogromne ryzyko przegrania wszystkich pieniędzy i to w krótkim czasie. Z kolei poprawne typowanie zakładów nie przynosi szybkich i spektakularnych zysków (bo ciągle obstawiamy za stawkę wyjściową). Natomiast plusem tego sytemu stawkowania jest możliwość błyskawicznego odrobienia strat – o ile nie natrafimy wcześniej na limit bukmacherski.

2.      System bukmacherski Fibonacciego

Główne zasady

Bezpieczniejsza odmiana progresji malejącej – tu stawki rosną dużo spokojniej. Podstawą jest tzw. ciąg Fibonacciego, który powstaje przez dodawanie do siebie 2 kolejnych liczb. Pierwsze elementy to 0 i 1, a kolejne to 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610, 987 itd.

System bukmacherski Fibonacciego mówi, że:

• stawka zakładu wnoszonego po porażce równa jest sumie stawek 2 poprzednich zakładów,
• stawka zakładu wnoszonego po wygranej wymaga cofnięcia się o 1 poziom,
• 2 kolejne trafione zakłady oznaczają powrót do stawki początkowej ciągu.

Żeby system działał prawidłowo, kurs zakładów powinien być wyższy niż 2.62.

Efekty

System Fibonacciego, zwłaszcza na początkowym etapie gry, cechuje się dość powolnym tempem wzrostu stawek po przegranych. W przypadku serii porażek pozwala to na dłuższe obstawianie nawet, jeśli nie dysponujesz bardzo dużym budżetem, choć i tak powinien on być spory. Im bowiem dłuższa seria niepowodzeń, tym stawki zaczynają rosnąć szybciej.

Jednak i ta progresja nie jest specjalnie zyskowna, bo w przypadku serii wygranych obstawia się za najniższą możliwą stawkę.

Przykład: Jeśli stawka początkowa wynosi 5 zł, to seria przegranych powoduje konieczność obstawiania kolejnych zakładów za następujące stawki: 5, 5, 10, 15, 25, 40, 65, 105, 170 zł itd. Z każdą przegraną stawka rośnie w coraz bardziej odczuwalny sposób. Z kolei seria wygranych oznacza grę cały czas za 5 zł, co rzecz jasna daje względnie małe wygrane.

Uwagi

System Fibonacciego nie wymaga rozpoczynania gry od stawki 1 zł – można zacząć np. od 2 zł, 5 zł itd. W ogóle można myśleć o tym ciągu jako o ciągu jednostek, niekoniecznie złotówek.

Pamiętaj też, że tylko jeśli będziesz obstawiać zakłady bukmacherskie o kursach powyżej 2.62, uzyskiwane wygrane dadzą zysk netto (nie tylko pokryją sumę zagranych stawek, które zostały przegrane wcześniej, ale też wygenerują zysk).

Wniosek

System Fibonacciego jest mniej agresywny niż Martingale’a – stawki po przegranych rosną wolniej, więc określony bankroll pozwala postawić większą liczbę zakładów podczas złej passy. Ale i tak jest to dość ryzykowna progresja, bo przy dłuższym paśmie porażek stawki stają się wysokie i można łatwo stracić dużą część kapitału. Co więcej, system ma sens tylko przy stawianiu zakładów o wyższych kursach, co też zwiększa ryzyko niepowodzeń. Czasem jest jednak wykorzystywany z powodzeniem np. do obstawiania remisów.

3.      System bukmacherski d’Alemberta

Główne zasady

System bukmacherski d’Alemberta (piramida, oscylator) to także progresja malejąca, jednak tu stawka wzrasta/maleje za każdym razem o tę samą kwotę (1 jednostkę):

• po przegranym zakładzie – stawka następnego zakładu wzrasta o 1 jednostkę,
• po wygranym zakładzie – stawka maleje o 1 jednostkę.

Gracz samodzielnie ustala wartość jednostki przed rozpoczęciem gry. Ustala ją w odniesieniu do:

• kwoty posiadanego bankrollu,
• minimalnej liczby zakładów, jaką planuje obstawić.

Załóżmy, że masz 700 zł i chcesz postawić min. 7 zakładów. W przypadku serii porażek system bukmacherski d’Alemberta wymaga, by 1. zakład postawić za 1 jednostkę, 2. – za 2 jednostki, 3. za 3 itd. Tak więc aby postawić 7 zakładów, potrzebujemy sumy 1 + 2 + 3 + 4 + 5 + 6 + 7 jednostek, tj. 28. W tym przypadku stawka wyjściowa i zarazem wartość jednostki to 25 zł (700 zł/28) i za każdym razem o taką kwotę należy zwiększyć lub zmniejszyć stawkę kolejnego zakładu. Oczywiście jeśli chcesz mieć więcej szans na postawienie zakładów, musisz odpowiednio zmniejszyć wysokość jednostki (np. dla 10 zakładów wartość 1 jednostki wyniesie 700 zł/55, czyli ok. 12,70 zł).

Obstawiane zakłady powinny mieć kurs ok. 2.00.

Efekty

W tym systemie nawet wielokrotne postawienie przegranego kuponu nie powoduje, że stawki rosną lawinowo. Dzięki temu gracz może obstawić znacznie więcej zakładów niż w przypadku klasycznej progresji.

Pomimo tego system nadal zalicza się do ryzykownych sposobów stawkowania, a dodatkowym utrudnieniem jest konieczność typowania zakładów o określonych kursach.

Przykład: Jeśli 1 jednostkę wynosi 10 zł, to przy serii 3 przegranych stawki kolejnych zakładów wyglądają tak: 10 zł, 20 zł, 30 zł. Jeśli kolejne zakłady są trafione, ich stawki będą wyglądać: 40 zł, 30 zł, 20 zł, 10 zł, 10 zł, 10 zł…

Jeśli kurs każdego zakładu wynosi 2.00, przy kolejnych 2 przegranych i 2 wygranych stawki wynoszą łącznie 80 zł (10, 20, 30, 20 zł), a łączny zysk netto to 20 zł (2 pierwsze zakłady to strata 30 zł, a 2 kolejne wygrane to 50 zł zysku netto).

Uwagi

Stawka nigdy nie może być mniejsza niż stawka wyjściowa. Dlatego jeśli od początku odnosisz wygrane, po prostu cały czas obstawiasz zakłady bukmacherskie za stawkę początkową.

Uwaga! Istnieją modyfikacje systemu d’Alemberta, które są odpowiedzią na jego ograniczenia kursowe. Pozwalają one na obstawianie także zakładów o innych parametrach:

• o kursie powyżej 2.00 – poprawne wytypowanie zakładu skutkuje cofnięciem się o tyle poziomów, ile ma kurs trafionego zakładu (np. kurs 4.00 wymaga cofnięcia się o 4 poziomy),
• o kursie poniżej 2.00 – wymagane jest wprowadzenie poziomów pośrednich, a więc przykładowo zmniejszanie stawki o ½ jednostki po wygranej.

Wniosek

System d’Alemberta to bezpieczniejsza alternatywa dla Martingale’a, bo niezależnie od długości serii przegranych wzrost stawki jest stały. Jednak ma to swoją cenę – odrabianie strat jest wolniejsze. Przy zachowaniu kursu 2.00 i postawieniu 2 przegranych zakładów wystarczy jeszcze 1 trafiony, by wyjść na zero, ale dłuższe serie porażek wymagają już większej liczby wygranych (np. 3 chybione zakłady odrabiają z małym zyskiem 2 wygrane, 4 chybione – 3 wygrane itd.).

Wadą tego systemu jest też konieczność obstawiania zakładów o kursie w okolicy 2.00. Można to obejść, stosując modyfikacje, choć to nieco komplikuje grę.

4.      System bukmacherski stały profit

Główne zasady

Kolejna progresja malejąca. Podstawową zasadą stałego profitu jest określenie zysku, do jakiego dąży gracz. Nie powinien on przekraczać 80% kapitału przeznaczonego na grę. Podczas ustalania stawki wyjściowej zakładu należy wziąć pod uwagę:

• kwotę posiadanego bankrollu,
• planowany zysk,
• kwestie dotyczące strategii gry.

Stawki zakładów ponownie zwiększane są po nietrafionych zakładach – w taki sposób, by kolejny zakład dał planowany zysk i odrobił straty z poprzedniego zakładu. Brak tu jednego mnożnika, gdyż stopień zwiększenia stawki zależy też od kursu kolejnego zakładu. Szczegóły, takie jak liczba etapów prowadzących do celu, konkretne przedziały kursów zakładów itp., gracz ustala samodzielnie.

Kiedy uda się uzyskać założony zysk lub gdy dojdzie do wyczerpania bankrollu, seria zostaje zakończona.

Efekty

Ten system może zadziałać na dowolnym poziomie, a wtedy zysk jest taki, jak założono, bez względu na to, ile zakładów zostało wcześniej przegranych. Pełen sukces może przynieść już pierwszy postawiony zakład – ale nawet jeśli przyjdzie on po długiej serii porażek, finalny zysk będzie taki sam. Jednocześnie im więcej przegranych zakładów, tym większy bankroll potrzebny jest do dalszej gry.

Przykład: Gracz posiada bankroll o wartości 150 zł i zaplanował zysk 20 zł.

• 1. zakład o kursie 2.00 obstawia za stawkę 20 zł. Załóżmy, że przegrywa. Strata = 20 zł.
• 2. zakład ma kurs 1.80, więc by odrobić 20 zł straty i zyskać 20 zł, musi postawić 50 zł. Wygrana wyniesie 90 zł, co da 40 zł zysku netto z zakładu i tym samym 20 zł zysku z całej gry. Ale jeśli 2. zakład jest chybiony, łączna strata wyniesie 70 zł.
• 3. zakład ma kurs 2.50, więc do odrobienia strat wystarczy stawka 60 zł. Trafiony zakład daje 90 zł zysku netto, a po odjęciu wcześniejszych strat profit wyniesie 20 zł.

Uwagi

Stały profit to system bukmacherski, który daje graczom dużą swobodę działania. Przykładowo bankroll można podzielić na kilka etapów, a na każdym ustalić obstawienie większej liczby zakładów niż 1. W tym wariancie sukces w ramach całego etapu oznacza osiągnięcie założonego profitu, z kolei niepowodzenie wymaga przejścia do kolejnego etapu.

Wniosek

Stały profit daje większą swobodę niż poprzednie systemy progresywne, bo gracz sam ustala tu strategię gry, decyduje o kursach obstawianych zakładów, ich liczbie itp. Na pewno wymaga on dobrego planowania stawek i kolejnych etapów, więc może być trudniejszy w stosowaniu niż bardziej ograniczone metody stawkowania.

Ponadto to nadal progresja, więc seria porażek może prowadzić do gry po olbrzymich stawkach i straty całego budżetu przeznaczonego na system.

5.      System bukmacherski Labouchere’a

Główne zasady

System bukmacherski Labouchere’a wymaga wykonania następujących kroków:

• Określ, jaki dokładnie zysk chcesz osiągnąć.
• Zapisz tę kwotę jako sumę liczb całkowitych – w całkiem dowolny sposób.
• Spisz liczby jako ciąg o dowolnej kolejności.
• Obstawiaj zakłady. Stawka zakładu = pierwsza + ostatnia liczba z ciągu.
  • Jeśli zakład jest trafiony – skreśl te 2 liczby (nie będą już one uwzględniane) i postaw kolejny zakład – stawką jest suma pierwszej i ostatniej liczby nowego ciągu. Jeśli w ciągu zostanie tylko 1 liczba, stawka kolejnego zakładu to jej równowartość.
  • Jeśli zakład był przegrany – sumę pierwszej i ostatniej liczby dopisz na końcu ciągu. Stawka kolejnego zakładu będzie więc na pewno większa niż poprzedniego (znów stawiasz za sumę pierwszej i ostatniej liczby).

Kurs zakładów powinien oscylować wokół 2.00.

Efekty

W tym systemie każda przegrana powoduje konieczność zwiększenia stawki kolejnego zakładu i oczywiście wydłuża drogę do uzyskania planowanego zysku. Przy zachowaniu kursu zakładów na poziomie ok. 2.00 założony profit osiągniesz wtedy, gdy skreślisz wszystkie liczby z ciągu. Istnieje jednak ryzyko, że zanim to osiągniesz, bankroll zostanie wyczerpany.

Zaletą Labouchere’a jest natomiast fakt, że przy kursach około 2.00 do osiągnięcia sukcesu w dłuższej perspektywie wystarczy skuteczność na poziomie 34% (1 trafiony na 3 postawione zakłady bukmacherskie). Jeśli budżet gracza jest wystarczająco duży, a minimalna wymagana skuteczność zachowana, cel zostanie osiągnięty.

Przykład: Gracz chce uzyskać zysk o wartości 75 zł. Rozpisuje go jako sumę, a następnie jako ciąg liczb: 5, 10, 15, 20, 25 zł. 1. zakład obstawia za 30 zł (5 + 25 zł):

• Jeśli wygrywa, skreśla 5 i 25 zł, pozostawiając 10, 15, 20 zł. Następny zakład stawia za 30 zł (10 + 20 zł).
• Jeśli przegrywa, na końcu ciągu dopisuje 30 zł i otrzymuje ciąg 5, 10, 15, 20, 25, 30 zł. Następny zakład stawia za 35 zł (30 + 5 zł).

Niezależnie od liczby obstawionych zakładów, o ile graczowi uda się skreślić wszystkie liczby z ciągu, wykorzystując zakłady o kursie 2.00, osiągnie on zysk 75 zł.

Uwagi

System bukmacherski Labouchere można też stosować dla zakładów o innych kursach niż 2.00. Jednak w przypadku obstawiania niższych kursów za stawkę o wartości równej sumie skrajnych liczb z ciągu nie wystarczy do osiągnięcia założonego zysku – trzeba dodatkowo przeliczać wysokość stawki.

Wniosek

System Labouchere to kolejna łagodniejsza postać progresji niż ta w wydaniu Martingale’a, ale i tak nie eliminuje ona głównego problemu progresji malejącej. Tu każdy przegrany zakład wydłuża ciąg i zwiększa stawkę, więc przy „czarnej serii” stawki mogą osiągnąć poziom, który przekroczy dostępny bankroll gracza. Ryzyko bankructwa jest tu dość duże, a z drugiej strony zyski nie są spektakularne. Minusem tego systemu jest też konieczność każdorazowej aktualizacji ciągu i obliczania stawki dla każdego następnego zakładu.

Plusem natomiast jest powolne zwiększanie się wysokości stawek w przypadku odnoszenia przegranych oraz wspomniana względnie niska wymagana skuteczność typera.

6.      System bukmacherski Greenwood

Główne zasady

Greenwood to system bukmacherski, który łączy klasyczną progresję z zasadami stałego profitu. Na początek należy:

• określić, jaki zysk chce się osiągnąć, uwzględniając posiadany bankroll,
• wyliczyć, jaka stawka pozwoli uzyskać taki zysk przy obstawianiu zakładów o zdefiniowanym kursie – najczęściej są to zakłady AKO (wielozdarzeniowe) o łącznym kursie ok. 7.00.

Jeśli zakład jest chybiony, trzeba zwiększyć stawkę tak, by wygrana pokryła założony zysk i odrobiła straty.

Efekty

Dzięki zastosowaniu wysokiego kursu stawki po przegranych nie rosną tak szybko jak w systemie Martingale’a. Ale poprawne wytypowanie zakładu o kursie ok. 7.00 jest mało prawdopodobne, więc długie serie porażek są tu normą. W efekcie powstaje wybitnie ryzykowny system wymagający ogromnych nakładów kapitału. Zdecydowanie nie jest on polecany początkującym graczom!

Przykład: Gracz ma bankroll 200 zł i chce osiągnąć zysk 50 zł. Wszystkie obstawiane zakłady mają kurs 7.00:

• 1. zakład obstawia za 8,33 zł, bo potencjalny zysk netto z takiego zakładu to 50 zł (8,33 zł * 7.00 = 58,31 zł).
• Jeśli 1. zakład jest przegrany, to 2. Należy obstawić za 9,72 zł, by wygrana pokryła stawki obu zakładów (łącznie 18,05 zł) i by pozostało 50 zł zysku (9,72 zł * 7.00 = 68,04 zł).
• Jeśli 2. zakład jest chybiony, 3. stawka powinna wynosić ok. 11,34 zł, a w razie kolejnej porażki 4. stawka to ok. 13,23 zł.
• Załóżmy, że 4. zakład jest trafiony – wygrana (92,61 zł) odrabia wszystkie wcześniejsze straty (suma stawek to 42,62 zł) i kończy serię z zyskiem netto ok. 50 zł.

Uwagi

Ten system bukmacherski nie nakazuje obstawiania zakładów akumulowanych. Można także wnosić zakłady pojedyncze, ale by metoda działała poprawnie, kurs powinien pozostać wysoki.

W praktyce gracze stosujący system Greenwood często obstawiają zakłady złożone z 4 czy 5 selekcji, a każda z nich ma kurs między 1.30 a 1.80. Takie akumulatory mają kurs całkowity około 7.00, a poszczególne zdarzenia cechują dość duże szanse na wejście. Jednak w rzeczywistości obstawianie zakładów tego typu wcale nie zmniejsza ryzyka – łączny kurs o tak znacznej wartości oznacza, że teoretyczne szanse na wejście całego zakładu (a nie pojedynczych typów) wynosi tylko ok. 14,3%.

Wniosek

Greenwood to wyjątkowo agresywny system bukmacherski. Co prawda wzrost stawek jest dość powolny, ale największe zagrożenie stwarza tu konieczność gry po wysokich kursach. W tym systemie szanse na trafienie zakładu są niewielkie, co powoduje dużą podatność takiego sposobu obstawiania na długie serie porażek. System wymaga więc zapewnienia dużego bankrollu, ale i to nie gwarantuje, że gracz osiągnie cel.

7.      System bukmacherski Paroli

Główne zasady

Progresja rosnąca Paroli to odwrotność systemu Martingale’a (tzw. anti-martingale). Należy ustalić stawkę początkową i postawić 1. zakład. Jeśli zakład jest:

• przegrany – kolejny stawiasz za tę samą stawkę,
• wygrany – kolejny stawiasz za podwójną stawkę.

Kurs obstawianych zakładów powinien wynosić ok. 2.00.

Efekty

Dzięki temu, że po porażce gracz nie zmienia wysokości stawki, podczas złej passy nie grozi mu szybkie wyczerpanie budżetu. Ale ma to pewne wady. Po pierwsze, żeby odrobić większe straty, nie wystarczy postawić 1 zakładu – konieczne jest poprawne obstawienie wielu zakładów. Po drugie, nawet po długiej serii wygranych, jeśli wystąpi 1 zakład przegrany, typer od razu traci cały wypracowany zysk i jest na minusie. System Paroli prowadzi więc do dziwnej sytuacji, w której najważniejsze są zakłady stawiane pod koniec gry.

Przykład: Gracz określa stawkę wyjściową na 10 zł i obstawia zakłady o kursie 2.00:

• Początkowo zalicza serię 4 trafionych zakładów, a ich stawki wynoszą kolejno: 10, 20, 40, 80 zł. Łącznie wygrywa 300 zł, więc zyskuje 150 zł na czysto.
• 5. zakład ma stawkę 160 zł i jest chybiony. Gracz traci więc wypracowany zysk, a bilans całej serii spada do -10 zł. Kolejny zakład gracz wnosi za stawkę początkową (10 zł) – wygrana sprawi, że wyjdzie na zero, a cała zabawa zacznie się od początku. Z kolei przegrana oznacza konieczność grania znów za 10 zł – aż do momentu postawienia trafionego zakładu lub wyczerpania bankrollu.

Uwagi

Oczywiście im dłużej typer kontynuuje daną serię, tym większa może być potencjalna wygrana. Jednocześnie gracz ryzykuje utratę coraz większej kwoty zysku. Dlatego przed rozpoczęciem obstawiania tym systemem należy ustalić, po ilu kolejnych wygranych seria zostanie zakończona. Po osiągnięciu tego limitu gracz wraca do stawki początkowej. Dzięki temu zminimalizowane zostaje ryzyko, które pokazaliśmy w przykładzie polegające na tym, że zysk z dłuższej serii wygranych zostaje wymazany 1 błędnym zakładem.

Istnieją warianty systemu Paroli, w których stosowane są inne kursy lub inna zasada zwiększania stawek po wygranych (niekoniecznie x2).

Wniosek

Paroli działa zupełnie inaczej niż progresje malejące. Dzięki temu nie wymaga tak dużego bankrollu i nie nadwyręża go podczas złej serii. Sukces zależy jednak od wystąpienia nieprzerwanej serii wygranych – nawet pojedyncze porażki niweczą osiągnięty zysk. Kluczowe jest więc odpowiednie ustalenie momentu zakończenia dobrej serii, ale też stosowanie się do tego założenia (niedoświadczony gracz łatwo może ulec pokusie kontynuowania dobrej passy).

8.      System bukmacherski 1–3–2–6

Główne zasady

System 1–3–2–6 to progresja rosnąca z elementem zabezpieczenia rozgrywana w 4 etapach. Gracz posiada na starcie 2 jednostki – wartość jednostki to połowa początkowego bankrollu. Jeśli każdy zakład jest wygrany, to na kolejnych etapach typer obstawia kolejno 4 zakłady za stawki o wartości:

• 1 poziom – zakład za 1 jedn. (w bankrollu zostaje 1 jedn.)
• 2 poziom – zakład za 3 jedn. (w bankrollu zostaje 0 jedn.)
• 3 poziom – zakład za 2 jedn. (w bankrollu zostaje 4 jedn.)
• 4 poziom – zakład za 6 jedn. (w bankrollu zostaje 2 jedn.)

Na 3. i 4. etapie dokonywane jest zabezpieczenie – część wygranej pozostaje w bankrollu, dzięki czemu gra zakończy się co najmniej bez strat.

Kurs zakładów wynosić powinien ok. 2.00.

Efekty

W tym systemie możliwe są różne scenariusze:

• Jeśli typer przegra w 1. lub w 3. zakładzie, traci część środków, ale kontynuuje grę.
• Jeśli po 3 wygranych 4. zakład jest przegrany, gracz nie zyskuje nic (bilans na 0).
• Jeśli 1. i 2. zakład jest trafiony, bankroll jest zabezpieczony – przegrana 3. zakładu nadal pozostawia gracza na plusie, a 4. – oznacza powrót do kapitału początkowego.
• Tylko jeśli przegrany jest 2. zakład, następuje zupełne bankructwo.
• Do pełnego sukcesu potrzebne są 4 wygrane z rzędu.

Jeśli gracz 4 razy stawia trafione zakłady, wygrywa 12 jednostek netto (a cały bankroll wynosi wtedy 14 jednostek). Oznacza to wysoką opłacalność systemu, bo ryzykuje się tylko 2 jednostkami.

Przykład:

Gracz ustala, że 1 jednostka wynosi 10 zł, a cały bankroll to 20 zł. Gra po kursach 2.00. Kolejne etapy w przypadku wygranych wyglądają następująco:

• 1. etap – zakład za 10 zł, wygrana daje 20 zł, łącznie 30 zł,
• 2. etap – zakład za 30 zł (va banque), wygrana daje 60 zł, łącznie 60 zł,
• 3. etap – zakład za 20 zł (40 zł jako zabezpieczenie), wygrana daje 40 zł, łącznie 80 zł,
• 4. etap – zakład za 60 zł zł (20 zł jako zabezpieczenie), wygrana daje 120 zł, łącznie 140 zł.

Uwagi

W systemie 1–3–2–6 przegrany zakład ma bardzo różne następstwa – zależy to od etapu:

• na 1. etapie pozostaje 1 jednostka, więc gracz ma 2 szansę na rozpoczęcie gry,
• na 2. etapie oznacza zupełną porażkę i koniec gry,
• na 3. etapie pozostają 4 jednostki, czyli podwojenie kapitału początkowego,
• na 4. etapie pozostają 2 jednostki – gracz wraca do punktu wyjścia.

Wniosek

System 1-3-2-6 to bardzo opłacalny system bukmacherski, o ile gracz trafnie wytypuje 4 kolejne zakłady. To nie jest łatwe, a prawdopodobieństwo takiego scenariusza podczas obstawiania zakładów o kursach 2.00 (czyli 50%) wynosi w przypadku serii 4 zakładów statystycznie tylko 6,25%.

Plusem metody jest zabezpieczenie przed stratami, choć nie jest ono kompletne, gdyż 2. etap niesie ryzyko bankructwa. Ogólnie system jest dużo bezpieczniejszy niż np. Martingale’a, ale jak najbardziej wiąże się z niebezpieczeństwem straty całego bankrollu.

9.      System bukmacherski Piętnastka

Główne zasady

Piętnastka ma aż 15 etapów – na co drugim stosowane jest zabezpieczenie. To tzw. system bezpiecznego podwajania, czyli na każdym kolejnym poziomie obowiązuje 2-krotność poprzedniej stawki.

Pożądany kurs zakładów wynosi ok. 2.00.

Wygrane zakłady

Na wyższy poziom przechodzisz tylko po odniesieniu 2 wygranych z rzędu:

• za 1. razem obstawiasz za całą stawkę,
• za 2. razem – za jej połowę, a drugą połowę odkładasz jako zabezpieczenie.

W przypadku serii wygranych postępujesz według tego wzorca:

Jak widać, dopiero 2 wygrane za daną stawkę oznaczają przejście do wyższej stawki.

Kwoty, które nie wchodzą do gry, są odkładane do osobnej puli. To zabezpieczenie na wypadek, gdy zakład będzie nietrafiony – wtedy gra może być kontynuowana dzięki środkom z zabezpieczenia.

Ogólnie:

• na poziomach nieparzystych – odkładasz ½ wygranej jako zabezpieczenie,
• na poziomach parzystych – grasz za całą wygraną z poprzedniego zakładu i podwajasz stawkę.

Przegrane zakłady

• Jeśli 1. zakład na danym poziomie jest nietrafiony, ponawiasz stawkę.
• 2. przegrana z rzędu wymaga cofnięcia się o 1 poziom – zmniejszasz stawkę o połowę.

Efekty

W Piętnastce stawki zwiększane są stopniowo głównie za środki uzyskane na wcześniejszych etapach – początkowy bankroll jest niewielki. Dzięki tworzonemu zabezpieczeniu 1 przegrany zakład nie musi przekreślać całej gry, bo masz środki na ponowne zagranie na danym poziomie. Dopiero kolejne chybione zakłady powodują cofnięcie do niższej stawki.

Jeśli gracz ma zmienne szczęście w czasie gry, musi raz zwiększać stawkę, raz ją zmniejszać. Rozgrywka może trwać bardzo długo, zanim osiągnie ostatni poziom – albo przegra wszystkie środki.

Przykład: Gracz przyjmuje, że 1 jedn. to 2 zł i obstawia po kursie 2.00:

• 1. zakład: stawka 2 zł, wygrana 4 zł, 2 zł na kolejny zakład + 2 zł zabezpieczenia,
• 2. zakład: stawka 2 zł, wygrana 4 zł, 4 zł na kolejny zakład, przechodzi poziom wyżej,
• 3. zakład: stawka 4 zł, wygrana 8 zł, 4 zł na kolejny zakład + 4 zł zabezpieczenia,
• 4. zakład: stawka 4 zł, przegrana, wykorzystuje 4 zł zabezpieczenia na kolejny zakład,
• 5. zakład: stawka 4 zł, przegrana, wykorzystuje 2 zł zabezpieczenia na kolejny zakład,
• 6. zakład: stawka 2 zł, wygrana 4 zł, 2 zł na kolejny zakład + 2 zł zabezpieczenia, itd.

Uwagi

Stosowane zabezpieczenie zwiększa bezpieczeństwo tego systemu, bo 1. przegrany zakład na danym poziomie może być ponowiony dzięki odłożonej wcześniej kwocie. Ale 2 przegrane pod rząd skutkują cofnięciem się o 1 poziom. Finalnie gracz może więc stracić także cały kapitał początkowy.

Na ostatnim poziomie stawka osiąga wartość aż 128 jednostek (sekwencja wygląda tak: 1, 1, 2, 2, 4, 4, 8, 8, 16, 16, 32, 32, 64, 64, 128 jedn.). Jednak klasyczne 15 etapów można zmodyfikować, czyli zakończyć serię wcześniej.

Wniosek

Piętnastka to system łagodniejszy od klasycznego podwajania całej wygranej, bo dba o zabezpieczenie gracza na wypadek przegranej. Ponadto można rozpocząć grę z niewielką stawką i osiągnąć duże zyski (od stawki 2 zł dochodzisz teoretycznie do 768 zł).

Jednak dojście do tego punktu jest bardzo trudne i czasochłonne. Żeby sprawnie przejść wszystkie 15 etapów, najlepiej gdy choć 2 na 3 zakłady są trafione, co oznacza aż 66,7% skuteczność. Tak dobra seria wyników przez tak długi ciąg zakładów jest rzadko spotykana. Co więcej, im wyższy jest osiągnięty przez gracza poziom, to co prawda potencjalna wygrana wyższa, ale też większa kwota narażona na stratę.

Poniżej najważniejsze nieprogresywne systemy bukmacherskie.
Choć są bardziej bezpieczne od progresji, nie chronią w 100% przed ryzykiem przegrania wszystkich pieniędzy!

10.      System bukmacherski płaska stawka

Główne zasady

Zasady płaskiej stawki są bardzo proste: określ, za jaką stawkę będziesz grać i kolejne zakłady obstawiaj za stałą kwotę – niezależnie od wyników gry.

Stawka nie powinna przekraczać 2% budżetu gracza, gdyż to pozwala obstawić co najmniej 50 zakładów. Jej wysokość nie zależy od wysokości kursów zakładów.

Efekty

Płaska stawka to bardzo bezpieczny system bukmacherski, gdyż nie dopuszcza do gwałtownych wahań bankrollu (stawki nie zwiększają się po przegranych czy wygranych zakładach).

Ale nie można tu liczyć na szybki, wysoki zysk. Także podczas dobrej passy stawki pozostają niezmienione, więc wygrane nie są wykorzystywane do szybkiego zwiększania potencjalnego zysku. W przypadku serii przegranych odrabianie strat także jest mozolne.

Przykład: Gracz ma bankroll 100 zł i gra za stałą stawkę 2 zł. Zakładając, że zakłady obstawia po kursie 2.00, każdy wygrany zakład zwiększa jego bankroll o 2 zł. Każda przegrana zmniejsza bankroll też o 2 zł.

Uwagi

To dobry system bukmacherski dla początkujących graczy. Grając w ten sposób, typer łatwo może ocenić własne umiejętności obstawiania zakładów bukmacherskich, bo wyniki widać jak na dłoni. Długoterminowy wynik gry zależy od jakości typów – metoda nie pozwala odrobić strat czy uzyskać przewagi nad bukmacherem. Ponadto nie trzeba tu nic obliczać, a całą swoją uwagę można skupić na typowaniu wyników meczów.

W modyfikacji systemu wysokość stawki uzależnia się od kursu zakładu. Zakłady o niższych kursach obstawia się za wyższe kwoty, a o wyższych – za niższe. W ten sposób można ograniczyć ryzyko przy mniej prawdopodobnych typach oraz lepiej wykorzystać bardziej prawdopodobne typy.

Wniosek

Płaska stawka to bardzo prosty i jeden z najmniej ryzykownych sposobów zarządzania bankrollem. Jest polecany początkującym typerom, ale też do sprawdzania, czy obstawiane typy są w dłuższym okresie rentowne. Plusem jest brak konieczności wykonywania obliczeń po każdym zakładzie i ochrona przed impulsywnym działaniem (np. zwiększaniem stawek w celu odrobienia strat). Minusem jest za to brak elastyczności i możliwości szybkiego, dużego zysku.

11.      System bukmacherski stawkowanie procentowe

Główne zasady

System, w którym stawka pozostaje „ta sama” procentowo, a nie kwotowo. Gracz ustala więc, jaki stały procent aktualnego bankrollu będzie stawką każdego zakładu. Optymalną wartością procentową stawki jest zazwyczaj 2% bankrollu.

Po każdym zakładzie należy wyliczyć kwotę stawki od zmienionego bankrollu:

• Po wygranych zakładach – stawka nominalnie rośnie.
• Po przegranych zakładach – stawka nominalnie się zmniejsza.

Efekty

Stawkowanie procentowe to bardziej elastyczny sposób gry niż płaska stawka, bo dostosowuje kwotę stawki do bankrollu i wyników gry. Podczas serii przegranych stawki maleją, co ogranicza tempo utraty kapitału, za to w przypadku powiększania się bankrollu rosną też możliwe wygrane.

Przykład: Bankroll gracza to 1 000 zł, stawka procentowa wynosi 2%, kursy zakładów 2.00:

• 1. zakład: stawka 20 zł, przegrana, bankroll 980 zł,
• 2. zakład: stawka 19,60 zł, przegrana, bankroll 960,40 zł,
• 3. zakład: stawka 19,21 zł, wygrana, bankroll 979,61 zł,
• 4. zakład: stawka 19,59 zł, wygrana, bankroll 999,20 zł, itd.

Uwagi

W tym systemie kluczowa jest przyjęta wartość procentowa stawki. Im jest wyższa, tym większe są możliwe zyski po wygranych, ale też straty po przegranych.

System stawkowanie procentowe można modyfikować. Przykładowo, żeby nie musieć przeliczać wartości stawki po każdym zakładzie, można to robić po określonej liczbie zakładów (np. po 10 zakładach), a nie po każdym z osobna. To pozwala na bardziej płynną grę.

Wniosek

Stawkowanie procentowe to udoskonalona płaska stawka, ponieważ tu wartość stawki odpowiada na wzrost lub spadek kapitału gracza. Dużym plusem jest ograniczanie stawek podczas serii nietrafionych zakładów, co oddala zagrożenie bankructwem. Także zyski są większe niż w płaskiej stawce, choć bez fajerwerków (pamiętaj, że obstawiasz za niewielką część bankrollu).

Wadą metody jest jej też czasochłonność. Gracz nie tylko musi przeliczać wartość kolejnej stawki, ale też czekać na rozliczenie zakładu, by móc postawić nowy. Tu też może pomóc modyfikacja dotycząca przeliczania stawki po osiągnięciu większej puli zakładów.

12.      System bukmacherski stawkowanie modulowane

Główne zasady

W stawkowaniu modulowanym gracz określa najpierw, jaka jest maksymalna wartość stawki zakładu. Tę wartość dzieli na 10 jednostek. Następnie podczas typowania musi oszacować, za ile jednostek obstawić dany zakład, uwzględniając szanse na jego trafienie:

• duże prawdopodobieństwo wejścia zakładu – stawka o dużej liczbie jednostek (np. 8-10),
• średnie prawdopodobieństwo wejścia zakładu – stawka o średniej liczbie jednostek (np. 4-7),
• małe prawdopodobieństwo wejścia zakładu – stawka o małej liczbie jednostek (np. 1-3).

Optymalna wysokość maksymalnej stawki (czyli 10 jedn.) to zazwyczaj 2% bankrollu.

Efekty

Stawkowanie modulowane stosuje zmienną kwotę stawki, ale nie jest to progresja. Stawka zależna jest nie od wyniku poprzedniego zakładu, a od prawdopodobieństwa jego trafienia. To rozwiązanie, które ma minimalizować straty (mniej prawdopodobne typy – niższe stawki) i maksymalizować zyski (bardziej prawdopodobne typy – wyższe stawki).

Jednak skuteczność tego systemu zależy od umiejętności gracza w zakresie oceny szans poszczególnych zakładów na wejście. Jeśli np. będzie przeceniał wartość wielu typów i stawiał je za wysokie stawki, jego wynik będzie gorszy niż gdyby grał płaską stawką.

Przykład: Gracz ma bankroll 1 000 zł. Ustala, że maks. stawka to 20 zł i dzieli ją na 10, więc 1 j = 2 zł. W zależności od przewidywanych szans danego zakładu:

• typy o wysokim prawdopodobieństwie obstawiać będzie za 8–10 j (16–20 zł),
• typy o średnim prawdopodobieństwie obstawiać będzie za 4–7 j ( 8–14 zł),
• typy o niskim prawdopodobieństwie obstawiać będzie za 1–3 j ( 2–6 zł).

Uwagi

Gracz musi samodzielnie opracować, w jaki sposób będzie przypisywał liczbę jednostek zakładom. Decyzję może opierać o własną ocenę prawdopodobieństwa, ale niektórzy uwzględniają też przedziały kursowe zakładów. Przykładowo można ustalić, że dla zakładów o kursach do 1.50 liczba jednostek wynosi min. 8, wyższych, ale nieprzekraczających 2.00 – 5-7 jedn. itd. Jednak taki system nie powinien być zupełnie mechaniczny – lepiej traktować go jako punkt wyjścia do pogłębionej analizy.

Ważne, by za najwyższe stawki grać tylko w przypadku naprawdę wyjątkowo prawdopodobnych typów!

Wniosek

Stawkowanie modulowane jest dużo bardziej skomplikowane, ale też bardziej elastyczne od systemów ze stałą stawką. Jego przewagą jest dopasowywanie wysokości stawki do stopnia ryzyka danego zakładu. Dzięki temu gracz może minimalizować potencjalne straty, obstawiając bardziej ryzykowne zakłady, a odważniej angażować środki wtedy, gdy ocena szans na sukces jest wyższa.

Trzeba jednak podkreślić, że skuteczne stosowanie systemu wymaga pewnego doświadczenia. Jeśli typer ma niską skuteczność, metoda ta może przynieść więcej szkody niż pożytku. Do tego jej stosowanie jest czasochłonne.

Pomimo to dla wielu graczy jest to najlepszy system bukmacherski. Jest dość bezpieczny i może przynosić zadowalające zyski. To także dobra szkoła sztuki typowania, która pokazuje jakość typów gracza i pozwala śledzić jego ewentualne postępy. A ponieważ jest dość bezpieczny, ryzyko bankructwa jest odległe nawet dla nowicjuszy.

13.      System bukmacherski Kelly’ego

Główne zasady

System Kelly’ego stosuje wzór matematyczny. Określa on, jaki procent aktualnego bankrollu przeznaczyć na dany zakład. Stawka (S) zależy od 3 zmiennych:

• wysokości bankrollu (B),
• kursu zakładu (K),
• prawdopodobieństwa trafienia typu (P).

Wzór na stawkę:
S = B * ( P * K – 1)  / (K – 1)

Uwaga! System przeznaczony jest do obstawiania wyłącznie valuebetów (zakładów o zawyżonych kursach). Jeśli więc gracz oceni, że prawdopodobieństwo wejścia typu jest wyższe niż wynika z kursu bukmachera (kurs jest niedoszacowany), można zastosować system Kelly’ego.

Ten warunek można zapisać tak: P*K > 1

Efekty

W systemie Kelly’ego wartość stawki zależy od oszacowanej przewagi nad bukmacherem – im jest większa, tym większą część bankrollu należy przeznaczyć na dany zakład. Oczywiście brak przewagi oznacza rezygnację z obstawiania.

Ponadto stawka wyliczana jest za każdym razem w odniesieniu do aktualnego bankrollu. Stąd po przegranym zakładzie będzie maleć, a po wygranym rosnąć – o ile porównujemy zakłady o identycznej przewadze.

Przykład: Gracz ma bankroll 1 000 zł i chce obstawić zakład, którego kurs wynosi 3.00. Szacuje on, że realne prawdopodobieństwo trafienia tego typu wynosi 40%. Jest to więc według niego valuebet, zgodnie ze wzorem: p × k = 0,40 × 3.00 = 1.20. Następnie korzystając z systemu Kelly’ego gracz oblicza, że stawka powinna wynieść 10% bankrollu, czyli 100 zł [według wyliczeń: 1 000 × (0,40 × 3.00 − 1) / (3.00 − 1)].

Uwagi

Najtrudniejszym i zarazem decydującym elementem systemu jest umiejętność prawidłowego oszacowanie prawdopodobieństwa. Jeśli nie potrafisz wyszukiwać valuebetów oraz właściwie ich oceniać, system nie zadziała.

Klasyczny system Kelly’ego wiąże się z ryzykiem dużych wahań bankrollu. Trzeba wiedzieć, że valuebety choć dają przewagę nad bukmacherem, nie gwarantują wygranej. Obstawianie nawet najlepszych valuebetów może przynosić częste przegrane, a dość wysokie stawki dyktowane w ich przypadku w tym systemie będą prowadzić do sporych strat. W związku z tym powstały łagodniejsze warianty tej metody: Half Kelly (50% wyliczonej stawki) czy Quarter Kelly (25%).

Wniosek

Kelly to system bukmacherski dla doświadczonych graczy – trzeba umieć znajdować valuebety i dobrze szacować prawdopodobieństwo. Zaletą jest to, że uwzględnia aż 3 wartości: wielkość bankrollu, kurs i prawdopodobieństwo zakładu, dzięki czemu dopasowuje stawkę do wartości danego zakładu. O ile system jest stosowany prawidłowo, jest w miarę bezpieczną metodą stawkowania – właściwie wyliczone stawki zapewniają bowiem minimalizację ryzyka bankructwa.

Jednak w przypadku błędnego oszacowania przewagi oczywiście wyliczona zostanie nieprawidłowa wysokość stawki. Stosowanie systemu prowadzić może wtedy do dużych strat. Dlatego jest to system bukmacherski dla bardziej zaawansowanych typerów i dla nich w dłuższym okresie gry efekty mogą być bardzo satysfakcjonujące.

Skuteczne systemy bukmacherskie – zasady gry

Poznaliśmy najbardziej popularne systemy bukmacherskie, jednak by skutecznie z nich korzystać, należy znać kilka zasad. Po pierwsze często można spotkać się z pytaniem graczy: jakie są pewne systemy bukmacherskie? Niestety każdy doświadczony typer na tak postawione pytanie odpowie, że nie istnieje coś takiego jak w 100% pewny system bukmacherski. Nikt nie da nam gwarancji (z pokryciem), że ten czy inny, nawet najlepszy system bukmacherski, zapewni nam wygraną. Zresztą nie temu służą systemy, przy pomocy których można obstawiać zakłady bukmacherskie. Systemy gry u bukmachera podają jedynie zasady, których przestrzeganie ma pomóc graczowi odpowiednio dobierać stawki zakładów, minimalizując ryzyko bankructwa i/lub maksymalizując wygraną. Coś takiego jak pewny system bukmacherski nie może istnieć też z tego powodu, że legalni bukmacherzy mają własne sposoby (np. wspomniane limity), by minimalizować ryzyko bycia wysoko ogrywanym przez zbyt sprytnych typerów. Co więcej, najlepsze systemy bukmacherskie pozwalają na osiąganie zadowalających i regularnych zysków z gry, kiedy pod uwagę weźmiemy wyniki z dłuższego okresu czasu.

Tu pojawia się kolejny ważna zasada dotycząca tego, jak stosować systemy gry u bukmachera. Jeden miesiąc testowania danego systemu stawkowania to minimalny okres czasu, po jakim można wyciągać jakiekolwiek wnioski – czy jest to skuteczny system bukmacherski, na ile jest bezpieczny i na ile opłacalny. Najlepiej jest zapisywać stawiane w ramach danego systemu zakłady bukmacherskie (w tym typ, kurs, stawkę, szacowane prawdopodobieństwo zajścia zdarzenia, wynik) i co jakiś czas dokonywać ich rzeczowej analizy. Jeśli w dłuższej perspektywie czasowej wybrany system bukmacherski nie przynosi zysków albo są one niezadowalające, trzeba spróbować innej opcji. Oczywiście problem może tkwić zwyczajnie w nieskuteczności obstawianych typów i to w pierwszej kolejności warto przeanalizować. Najlepiej widać to, kiedy stosujemy np. płaską stawkę – ten bezpieczny system bukmacherski jest idealny do ocenienia, na ile trafnie gracz typuje wyniki meczów. Jeśli natomiast wybrany system bukmacherski przynosi zyski, ale dość niskie, warto wypróbować inne systemy gry bukmacherskie. Tylko w ten sposób możemy sprawdzić, jakie – przy naszym stylu gry – są najskuteczniejsze systemy bukmacherskie.

Skuteczne systemy bukmacherskie wymagają więc sporo cierpliwości i wytrwałości – nie można się zniechęcać po tygodniu obstawiania, kiedy to nasz bilans wskazuje, że jesteśmy na dużym minusie. Trzeba więc trzymać się wybranych zasad, w tym nie zapominać o ustalonej wysokości bankrollu. Systemy bukmacherskie mają uporządkować nasz sposób stawkowania, a przekroczenie przyjętego budżetu na grę nie wynika z obliczeń, a z poddania się emocjom (pozytywnym czy negatywnym) i jest prostą drogą do prawdziwych kłopotów finansowych.

Najskuteczniejsze systemy bukmacherskie – jak wybrać?

Systemy obstawiania meczy mają ułatwić obstawianie zakładów bukmacherskich, jednak już sam wybór systemu nie jest sprawą łatwą. Jeśli chodzi o system bukmacherski dla początkujących, najlepiej jest zacząć od rozwiązań najprostszych i najbezpieczniejszych – stała stawka czy stawkowanie procentowe to dobry wybór na początek. Z kolei bardziej zaawansowani typerzy często wybierają stawkowanie modulowane, gdyż dobrze równoważy bezpieczeństwo gry z dość dobrymi zyskami, jakie można uzyskać. Osoby o wysokich umiejętnościach bukmacherskich chwalą sobie także system bukmacherski Kelly’ego.

Jak natomiast ocenić progresywne systemy bukmacherskie? Choć są wysoce ryzykowne, na pewno nie można uogólniać i stwierdzać, że takie systemy obstawiania meczy w ogóle nie mogą być opłacalne. Wiele zależy od umiejętności i osobowości gracza, ale też od rodzaju zakładów i obstawianych dyscyplin sportowych. Nawet tak ryzykowny system bukmacherski, jak system Martingale’a, może okazać się skuteczny, np. gdy obstawiamy remisy – a te często padają w meczach hokeja na lodzie czy piłki nożnej. Można więc poszukać drużyny, która często kończy mecz remisem i obstawiać zakłady bukmacherskie na remis aż do skutku (lub wyczerpania budżetu). W przypadku szczęśliwego rozwoju wypadków może to być bardzo opłacalny system bukmacherski, gdyż kursy na remisy są często wysokie. Można więc testować różne darmowe systemy bukmacherskie, ważne jednak, by robić to z głową. Jeśli chcemy znaleźć np. skuteczny system bukmacherski na bramki, warto poczytać artykuły na specjalistycznych serwisach o tematyce bukmacherskiej czy podpytać znajomych graczy – a potem dość ostrożnie przetestować polecane systemy bukmacherskie. Nic nie stoi na przeszkodzie, by z czasem zacząć wprowadzać modyfikacje do stosowanych systemów i w ten sposób odkryć własny najlepszy system bukmacherski.

Przez Kamil Skroban - Autorem artykułu jest Kamil Skroban, magister ekonomii, ekspert rynku bukmacherskiego w Polsce. Od lat związany z branżą zakładów bukmacherskich, współtwórca portali o tematyce bukmacherskiej: WygranaOnline.com, LegalnyBukmacher.pl oraz PorownywarkaKursow.pl. Autor wielu artykułów o tej tematyce, stale poszerzający swoją wiedzę. Prywatnie pasjonat sportu. Więcej informacji o autorze znajdziesz na jego stronie internetowej: kamilskroban.pl, kontakt: kamil@skroban.pl.